Program Ocalić Przeszłość 

Realizując Program Ocalić Przeszłość Fundacja uchroniła zabytkowe obiekty przed zniszczeniem i ich dalszą dewastacją. Od razu w sierpniu 1989 roku Fundacja zleciła architekt, inżynier Barbarze Padarewskiej sporządzenie inwentaryzacji pałacu. Inwentaryzację parku wykonała w 1996 roku Jolanta Chrostowska. Doktor Krystynie Kalinowskiej zlecona została kwerenda źródłowa celem opracowania rysu historycznego Skłudzewa od czasów najdawniejszych. Kolejnym etapem było sfinansowanie opracowania projektu technicznego - wstępnego przez architekta Barbarę Waźbińską i docelowego przez architekta Henryka Pawłowskiego. Projekt uwzględniał branżę elektryczną, budowlaną i hydrauliczną. Decyzją z dnia 4 sierpnia 1991 roku Państwowa Służba Ochrony Zabytków Oddział w Toruniu, na wniosek Fundacji Piękniejszego Świata, wpisała do rejestru zabytków( byłego ) województwa toruńskiego pod numerem 613 zespół dworsko – parkowy w Skłudzewie. Uzasadniła to następująco: zespół położony po północnej stronie drogi biegnącej od szosy Zławieś Wielka – Rzęczkowo, usytuowany na wysokiej skarpie – krawędzi pradoliny Wisły. Założony w połowie XIX wieku na zrębach wcześniejszego osadnictwa. Składa się z dworu, budynków gospodarczych i ponad 4 ha parku. I dalej (...) zespół należy do cenniejszych założeń dworskich w województwie, posiada bogatą historię sięgającą czasów średniowiecznych (opodal grodzisko średniowieczne). Wyróżnia sie wysokimi walorami krajobrazowymi. Powiązanie widokowe
z pradoliną Wisły pozwala na penetrację widokową na odległość wielu kilometrów. Wpis do rejestru zabytków pozwolił na to, że cześć kosztów za remontowaną stolarkę pokryto ze środków wojewódzkiego konserwatora. W ramach remontów odtwarzano wartościowe elementy architektoniczne we wnętrzach, drewniane stropy z dekoracyjnymi kroksztynami, drzwi i okna. 
Staraniem Fundacji przeprowadzone zostały w 1991 roku na późnośredniowiecznym grodzisku 
w Skłudzewie badania archeologiczne Badania wykopaliskowe wraz z opracowaniem dokumentacji przeprowadziła ekspedycja Instytutu Archeologii i Etnografii UMK w Toruniu w okresie od 1 października 1991 do 14 stycznia 1992. Badaniami kierował profesor Andrzej Kola wraz z grupą studentów archeologii UMK. Realizacja badań była możliwa dzięki finansowemu wsparciu Toruńskiej Geofizyki. W opracowaniu badań profesor Kola podał między innymi:(...) w mocno zniszczonych nawarstwieniach wystąpiły dość licznie zabytki ruchome z okresu funkcjonowania grodu. Na wyróżnienie zasługuje tu kilkaset ułamków naczyń ceramicznych, liczne zabytki żelazne, w tym noże, fragment kolczugi, groty bełtów do kuszy, dwie cylindryczne kłódki i siekiera, skoble, gwoździe, fragment grotu włóczni, sprzączka do pasa oraz kości zwierzęce. W zakończeniu sprawozdania autor zasugerował, że celowym byłoby wzniesienie na stożku grodziska rekonstrukcji tej siedziby rycerskiej, która w postaci drewnianej wieży i drewnianego mostu prowadzącego do wnętrza grodu byłaby dodatkowa atrakcją dla osób odwiedzających czy tez spędzających twórczy czas w Skłudzewie. 
W dokumentacji Fundacji znajdują się szczegółowe wykazy prac remontowo - adaptacyjnych, które doprowadziły do odzyskania zdewastowanych pomieszczeń.

Sprawozdanie z lat 1989-1995 zawiera przykładowo takie zadania: 
• usunięcie z pomieszczeń pałacu sklepu z zapleczem. Fundacja wyremontowała pomieszczenia dla       nowego sklepu usytuowanego w centrum wsi. 
• regularne, etapowe, zgodne z projektem technicznym i pod nadzorem konserwatorskim prowadzenie       prac remontu kapitalnego i prac adaptacyjnych w obiekcie 
• konieczne bieżące remonty z uwzględnieniem branży elektrycznej, budowlanej, hydraulicznej 
• stała konserwacja i polepszanie estetyki pomieszczeń poprzez malowanie pracowni, klatek       schodowych, pomieszczeń piwnic: sali kominkowej, sali baśni, sali ceramiki i korytarzy 
• odrestaurowano stolarkę drzwiową wewnątrz pałacu 
• zainstalowano instalację centralnego ogrzewania 
• wymieniono instalację elektryczną oraz wodno - kanalizacyjną 
• zabezpieczono dalszą starą stolarkę okienną 
• udrożniono i naprawiono kominy 
• zamontowano instalację kanalizacyjną 
• zamontowano oświetlenie parkowe 
• oczyszczono z rupieci i gruzu piwnice 
• zlikwidowano ścianki działowe 
• zaadaptowano piwnicę na galerię 
• skuto zmurszałe tynk 
• zlikwidowano napowietrzną linię elektryczną doprowadzającą prąd do pałacu 
• prowadzone są dalsze prace remontowa z bieżącą kontrolą stanu obiektu. 

W części środkowej pałacu wyodrębniono na parterze wnętrze z ryzalitami i urządzono w nim kaplicę p.w. Najświętszej Marii Panny Królowej Polski ze zbiorem ikon autorstwa Iriny Błodiny – Styczeń. 
W skrzydłach pałacu na parterze przygotowano pracownie do zajęć z rysunku, malarstwa i grafiki, 
do druku płaskiego, wklęsłego i wypukłego. W piwnicach powstały pracownie i galeria rzeźby, ceramiki 
z piecem do wypalania gliny i witrażownictwa. Odtworzona została też uroda innych obiektów zabytkowych leżących w obrębie ochrony konserwatorskiej. Nowe przeznaczenie i wygląd otrzymała altana parkowa, dawniej wc. Część folwarczną zamieniono na dom z pokojami gościnnymi i za-pleczem socjalnym, stodoła zmieniła funkcję stając się salą kominkową i salą wystawienniczą, stajnię zaadaptowano na salę klubową i magazyn materiałowy z kotłownią. Bez tych obiektów Fundacja nie mogłaby realizować edukacji plastycznej w takim zakresie i z tak licznie przybywającymi do Skłudzewa grupami dzieci, młodzieży, dorosłych. Obiekty te pełnią tez funkcję ochronną dla zespołu – pałacowo parkowego, ponieważ to w ich otoczeniu zgromadzone i przechowywane są wszystkie ciężkie i brudzące materiały plastyczne. Tam też wykonywane są wszystkie prace obróbkowe podczas plenerów profesjonalistów, aby zabytkowy teren przypałacowy był reprezentacyjny, zawsze czysty, zadbany 
i gotowy na przyjazd gości.